1.

Στην άκρη της καρδιάς μου δυστυχεί μια καρέκλα.
Πάνω της βασιλεύει μια γάτα.
Αμέριμνη μαζεύεται γύρω η χοντρή ουρά της.
Ονειρεύεται τη βαθιά σπηλιά
τον δράκο να ξεφυσάει το σύννεφο της στάχτης.

Αδειάζει η σκηνή
η μουσική βυθίζεται
ο προβολέας ξεστρατίζει στη γωνία.

Όταν ο ελέφαντας σκαρφαλώνει στο σκαμνί
μια χαιρέκακη αγωνία με ξενυχτάει.
Θα κρατηθεί, θα πέσει;

Σειρά έχει πάλι η γάτα και το ποντίκι
δηλαδή εγώ μεταμφιεσμένος σε τρωκτικό
αλωνίζω μέχρι ν’ ακούσω πίσω μου
το ουρλιαχτό του εξολοθρευτή μου.