1.

Στην άκρη της καρδιάς μου δυστυχεί μια καρέκλα.
Πάνω της βασιλεύει μια γάτα.
Αμέριμνη μαζεύει γύρω της μια χοντρή ουρά.
Ονειρεύεται τη βαθιά σπηλιά
τον δράκο να ξεφυσάει το σύννεφο της στάχτης.

Αδειάζει η σκηνή
η μουσική βυθίζεται
ο προβολέας ξεστρατίζει στη γωνία.

Όταν ο ελέφαντας σκαρφαλώνει στο σκαμνί
μια χαιρέκακη αγωνία με ξενυχτάει.
Θα κρατηθεί, θα πέσει;

Σειρά έχει πάλι η γάτα και το ποντίκι
δηλαδή εγώ μεταμορφωμένος σε τρωκτικό
αλωνίζω μέχρι ν’ ακούσω πίσω μου
το ουρλιαχτό του εξολοθρευτή μου.