15.

Στο παλιρροιακό κύμα
αύτανδροι χαθήκαμε οι γηγενείς
με λάθος τρόπο διαφυγής.
Στο νέο του βυθού ξεκίνημα
όσα είχαμε απορρίψει
θεωρίες κι υποψίες
τις υιοθετήσαμε άφοβα.
Και δοξαστήκαμε
λέπια ντυμένοι,
ίδιοι κι αλλιώτικοι
σαν πληρωμένα χρονογραφήματα
παραδομένοι στις γητειές της γοργόνας
μακράν –τι κρίμα— από εχθρούς
προφυλαγμένοι μέχρι νεωτέρας
για δες,
τον πλούτο κατέχουμε μιας αποκλειστικότητας δολερής.
Συνεπείς όσο να πεις αλάτι.