23.

Λυπήσου με κίτρινο ταξί.
Μη γυροφέρνεις άλλο την πλατεία.
Μας πήραν είδηση
βγαίνουν από τα μαγαζιά
όσοι δε μ΄ αφήνουν να ξεγλιστρήσω
από την περιπέτεια που με φίλησε στο στόμα.
Με θυμήθηκε ύστερα από δεκαεπτά χρόνια
ένα σάρκινο λουλούδι σε σελίδες τυλιγμένο.
Και όπως βγήκα στο κατόπι του
αντίκρυσα ανθρώπους να ψάχνουν
ό,τι φοβήθηκα πως είχα ολότελα χαμένο.
Με χάρτες στα αδηφάγα χέρια τους
ακολουθούσαν μισοσβησμένες ενδείξεις
προπορευόμενες πλάτες
και τη δική μου παλαβή τροχιά.
Λέγε πού στρίβω
πίεζε ασυγκράτητος ο ταξιτζής.
Για τέτοια είμαστε τώρα;