32.

Στο δρόμο με τα κλειστά μαγαζιάστην κουζίνα με τα ανυπόμονα σκεύηστις σκιές της ντουλάπας σουστο όχημα που υπηρετείςσ’ ακολουθούνάνθρωποι αποφασισμένοινα σε αγνοήσουν.Κι όσοι γνωρίζουνπόσο δε θέλεις να τους μοιάσειςολοένα ανατρέχουνσε τυχαία επεισόδια με πρωταγωνιστή εσέναόταν απαντάς στο τηλέφωνοή όταν διαλέγεις το φτηνότερο προιόν από το ράφι.Οι λιγοστές λεπτομέρειες απόκλισηςανάμεσα στη δική σου και τη δική τους ζωή,είναι ο μοναδικός μηχανισμός αυτοάμυναςπου ακυρώνεταιόσο εξακολουθείς να μένεις βασανιστικά μακρυά τους.Ευτυχώς νοιάζονται ακόμα για σένα.