6.
Πετώντας πάνω από την πόλη
γυναίκα αμετανόητη αδιαφορεί για τη μοναξιά.
Φέγγος μεταλλικό
η ανάμνηση της παραφοράς της
κι απ’ τα γαλάζια σπλάχνα της
λουρίδες τα λόγια ξετυλίγονται:
σε φέρνω
πιο κοντά
μου.
΄Η αγάπη σου χωράει
πολλές φορές
το θάνατο
μου.
