tag:blogger.com,1999:blog-72097855625268853792011-04-22T02:12:25.967+02:00Πιο άκρη στο τέλος <br> 34 Ποιήματα <br> Μάρτιος 2007Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comBlogger351100tag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-6252872703919205322007-05-13T19:15:00.000+03:002008-12-09T01:15:09.064+02:00

Έργο της Μαίρης ΛουκάΔιαβάστε τον Γεώργιο Δερμών

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-60218347267313930392007-03-24T12:09:00.000+02:002007-03-24T12:15:54.341+02:00

Στην άκρη της καρδιάς μου δυστυχεί μια καρέκλα. Πάνω της βασιλεύει μια γάτα. Αμέριμνη μαζεύεται γύρω η χοντρή ουρά της.Ονειρεύεται τη βαθιά σπηλιάτον δράκο να ξεφυσάει το σύννεφο της στάχτης. Αδειάζει η σκηνήη μουσική βυθίζεταιο προβολέας ξεστρατίζει στη γωνία. Όταν ο ελέφαντας σκαρφαλώνει στο σκαμνίμια χαιρέκακη αγωνία με ξενυχτάει. Θα κρατηθεί, θα πέσει; Σειρά έχει πάλι η

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-79462909257647288502007-03-24T12:06:00.000+02:002007-03-24T12:09:24.233+02:00

Οι άνθρωποι μιλάνε ξεχασμένοι πεθαμένοιΣτις φυλαγμένες ταινίες Των φίλων μου τα απρόσεχτα τα ακριβά τα συνετά λόγια Νομίζουν δεν ακούω, δεν άκουσα‘Ολα γραμμένα στις ταινίες μουΜε τις μέρες, τις ώρες στη Μεγάλη Αποθήκη ταξινομώ Το ένα μαύρο κουτί δίπλα στο άλλο Με τη σκόνη, το σκοτάδιΤις συμμορίες των συγχορδιών να κατεβαίνουν από τα ράφιαΣε ποιόν ν’ αφήσω τα κλειδιά; Ποιόν να εμπιστευτώ τώρα

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-34049208817994149322007-03-24T12:04:00.000+02:002007-03-24T12:05:53.574+02:00

Γιατί να τον στεναχωρήσουμε; Eπειδή έχει άσπρα μαλλιά και δεν αναπνέει;Μακριά από μας τέτοιες υπερβολές. Aπλώς έκανε τη δουλειά του. Πλήγωσε όσους πρόλαβεαγάπησε τα χέρια του με πάθοςκολύμπησε στα βαθιά και τώρα ανυστερόβουλα ακινητεί. Στην παράσταση της οικογένειαςτα χειροκροτήματα χλιαρά οι αποδοκιμασίες καθ΄ οδόντα σχόλια, καταπέλτης. ‘Οσοι πρόλαβαν να τον γνωρίσουνέβγαλαν τα συμπεράσματά

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-41214910263638436182007-03-24T12:02:00.000+02:002007-03-24T12:04:06.186+02:00

Γερμένος είναι καλύτερα τούτη την ώρα που χαράζει και βλέπει το δάσος να ξαναγίνεται. ‘Εχει να το δει έτσι από την ώρα που βγήκαν οι σκιέςκαι χόρεψαν, τον βαρέθηκαν.Μα είναι αγαθός, δεν κρύβεται κι οι φωνές τον ψάχνουν. Μαθαίνουνε πού βρίσκεται και τον χτυπάν στα μάτια.Ξωτικά και τον πλανεύουν. Και οι δικοί του, η μάνα του τα αδέρφια του τρελαίνονται. Που τα ΄χε όλα. Και κείνα πέρα απ’ τον

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-9385714236395601232007-03-24T12:01:00.000+02:002007-03-24T12:02:34.100+02:00

Μετάνοιωσε είπε δεν θα πηδήξει και πήδηξε αμέσως μετά. Το εύρημα ήταν να μην πηδήξει καθόλου. Να κρατηθεί από την αλυσίδα των κλειδιών τουτο επόμενο ραντεβού με τον κουρέα τουτα γενέθλια της στενάχωρης κόρης του. Φτηνή ζωή, όχι περισσότερη ζωή και πίκρα για όσους τον ξεπροβόδισαν τον έβγαλαν από τη ζωή τους. Με ποιό δικαίωμα δική τουςαναρωτιέται πέφτοντας. Θα πέφτω όσο θέλωγκρινιάζει σαν να

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-2105529449561873432007-03-24T11:56:00.000+02:002007-03-24T12:00:35.062+02:00

Πετώντας πάνω από την πόληγυναίκα αμετανόητη αδιαφορεί για τη μοναξιά.Φέγγος μεταλλικόη ανάμνηση της παραφοράς τηςκι απ’ τα γαλάζια σπλάχνα της λουρίδες τα λόγια ξετυλίγονται:Πετώ, κουράζεσαι, σε φέρνω πιο κοντά μου.΄Η αγάπη σου χωράειπολλές φορές το θάνατομου.

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-15750726624442838842007-03-24T11:54:00.000+02:002007-03-24T11:56:25.679+02:00

Ο τοίχος έμενε στη θέση του από πίστη σε όσους τον βοήθησαννα σταθεί στα πόδια του κι ισχυριζόταντίποτα δεν είναι σαν τη στοργή.΄Οταν ανακοινώθηκε το τέλος τουήταν σαφής στους δημοσιογράφους. Δεν φεύγει πικραμένος.Η σκόνη του στη ρίζα της γλώσσας μας θα εκπέμπει σήματα δηλωτικά της ευγνωμοσύνης του. Δεν θα μας ξεχάσει, υπόσχεται. Στη λάσπη, στον ασβέστη και στις πλάτες των μαθητών στέλνει

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-77428418168120306842007-03-24T11:51:00.000+02:002007-03-24T11:54:09.854+02:00

Φωνές από το δρόμο πέφτουν στα πόδια τηςόσο εκείνη αρνείται να ποτίσει τον κήπο. Άγνωστοι μαζεμένοι έξω από τη χαμηλή μάντραη περιέργειά τους, αδίστακτος συγγενής. Ακάλυπτη η αδυναμία της μπροστά στο καθήκον. Θα τα αφήσει όλα να ξεραθούν; Και να στρέψει το λάστιχο προς το μέρος τουςδεν θα σκορπίσουν αρκεί να κουνηθείνα χαμογέλασει με ή δίχως νόημα για την ανόητη καθυστέρηση που

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-41915562210661519092007-03-24T11:49:00.000+02:002007-03-24T11:51:29.178+02:00

Το καλό μου πόδι δουλεύει και με βροχή. Το άλλο, κομμένο στο γόνατο,διπλωμένο στο καφετί μπατζάκι.Κολλημένος στο δεκανίκικι όμως γυρεύω φασαρίες.Κυνηγάω ένστολουςτους στριμώχνω στις γωνίες και τους κλαδεύω αγόγγυστα.Ο Τζιμάκος, το τετράποδο θηριοτροφείοακολουθεί, γλείφει τις βρωμιές. Εγώ πάλι δε χάνω χρόνο.Σκορπάω τα ενοχοποιητικά στοιχεία στους τέσσερις ανέμους(λοστός, ψαλίδι, σουγιάς). ‘

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-16750104104603379342007-03-24T11:43:00.000+02:002007-03-24T11:49:06.186+02:00

Με βρήκε, με πήρεδε με κράτησε όσο μια μπόρα.Μ΄ έφερε στο σπίτι. Δικό του, δικό μας, όλα στην τηλεόραση. Κι ο γάμος όσο κράτησε κι ήμασταν ζωντανοί. Θυμάμαι παίζαμε συχνά το ίδιο κομμάτι στο έργομε τίτλο στη κουζίνα. Άβαφος, χλωμόςήθελε να ξεσπάσει, εγώ μια στεναχώρια. ΄Απλωνε τα χέρια του και γω του έκανα νόημα. Από δω μπαίνει ο θυμός κι απλώνεται στο μάγουλο. Δεν κατάφερα να με χτυπήσει. ΄Ετσι

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-52170664959804326752007-03-24T11:40:00.000+02:002007-03-24T11:43:35.700+02:00

Το γέλιο του αντήχησε στο αλουμινένιο σκέπαστρο Κομματιάστηκε πάνω στη γυναίκα του και το φίλο της. ΄Ηρθε η ώρα της τιμωρίας και το ήθελε πολύ να ακούγεται μια μουσική υπόκρουση σαν εκείνη την ταινία με το υποβρύχιοτο τέλειο κύμα πάντα σκεπάζει τη μεγάλη ασχήμια. Την πουτανιά, έβρισε λάθος ο απατημένος και συνέχισε ανεμίζοντας το σιδερικό.Η λάμψη σαν να ‘σβησε στη φόδρα της φούστας κι ο άλλος

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-45815537604377805532007-03-24T11:36:00.000+02:002007-03-24T11:39:09.958+02:00

Αγαπημένο μου εμπόρευμαμόνο έτσι τολμώ να σε ξορκίσω και σε πληρώνω στα κρυφάκρατώντας όσα φώτα άναψαν τα λόγια σουσαν ένα τοίχο ανάμεσα σε μας και τους αδιάφορους.Μην τους κοιτάς κι ας σου κλείνουν το μάτιόση ώρα στήνουν το έργο τους με ακριβές παραγωγές, νευρικούς διαφημιστέςπαίζοντας τέλεια την εύκολη ζωή.Πώς να στο πω αλλιώς να κρατηθείς κοντά μου;

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-40732024998106210662007-03-24T11:34:00.000+02:002007-03-24T11:35:58.673+02:00

Στο λάκκο τον καλόσκουλήκι ρωτάει το σβώλο. Ξέρεις το κόκκινο πώς μυρίζει; Ο σβώλος αμίλητος.Τον στεναχωρούσε το ποδοβολήτο,τα σχόλια των τυφλών ασπόνδυλων.Λαχταρούσε τη τρομώδη δύναμη μιας σταγόναςνα τον ξεβγάλει όπου κυλάει της ζωής το αδιάβατο. Μίλα μου μουτζούρηεπέμενε το νευρικό σκουλίκι σέρνοντας πάνω του ένα κόκκινο ξέφτι σαν παράσημο στο γλιστερό του μεγαλείο. Πού βρήκε το φωςπώς τρύπωσε

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-69545943799784723942007-03-24T11:31:00.000+02:002007-03-24T11:34:05.095+02:00

Μια λέξη λοξή ανεβαίνει, κατεβαίνει μόλις πέρασε πάνω από το γιακά του διπλανού μουανέγγιχτον τον άφησε, δεν έκανεό,τι σ’ εμένα που ανυπεράσπιστοςβρέθηκα να ψάχνω λέξεις να στολίσω το γράμμα μου σε σένατον ακριβό μου έρωτα. Και ξέχασα τα μεγάλα σου μάτιατις χρυσαφιές ρώγεςτης πλάτης σου το χείμαρρο. Παραδομένος στα νύχια της νυχτόβιας λέξηςχαζεύω το ολόφωτο μουσείο πάνω από τις ακτές μιας

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-26057055078981788612007-03-24T11:28:00.000+02:002007-03-24T11:30:43.809+02:00

Στο παλιρροιακό κύμααύτανδροι χαθήκαμε οι γηγενείςμε λάθος τρόπο διαφυγής. Στο νέο του βυθού ξεκίνημα όσα είχαμε απορρίψειθεωρίες κι υποψίες τις υιοθετήσαμε άφοβα. Και δοξαστήκαμελέπια ντυμένοι,ίδιοι κι αλλιώτικοισαν πληρωμένα χρονογραφήματα παραδομένοι στις γητειές της γοργόναςμακράν –τι κρίμα— από εχθρούςπροφυλαγμένοι μέχρι νεωτέραςγια δες,τον πλούτο κατέχουμε μιας αποκλειστικότητας δολερής.

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-62499929548988658122007-03-24T11:23:00.000+02:002007-03-24T11:27:35.363+02:00

Κεντημένο το γράμμα της ατέλειας στο δέρμα σουκαι σύμβολα, ναυλοσύμφωνα,το περιγέλασμα της ζωής σαν πλεονέκτημα σ’ αγώνα δρόμου. Όμως γίνεται μουσική κι ο ουρανός λάμνειμε λυμένα τα υπέροχα ξεθωριασμένα μαλλιά του. Περίτεχνα ημιτελείς μελωδίεςσ’ ανυψώνουν μέχρι τα αποχτενίδια του αέρα. Όλα πριν τη σιωπήσαν αρρώστιανα πυκνώνει την επανάληψή τηςνα γεννά το είδωλό τηςνα

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-83382618808419940182007-03-24T11:19:00.000+02:002007-03-24T11:23:40.019+02:00

Επέστρεψε φανερά μετανιωμένηκαι στέκεται στο λιγοστό φως που διαπερνά τα πυκνά κλαδιά. Στις μύτες των ποδιών τηςαντικρίζει τη σκηνή του θανάτου της. Ασαφές τοπίο με πεσμένα φύλλααναφορά στον αγαπημένο τηςπου έχασε εδώ και λίγες ώρεςαπό το θρίαμβο μιας παρεξήγησης. Διακρίνει τον εαυτό της ν’ απολαμβάνει ένα πρόχειρο γεύμαστην απλωσιά του αποκεφαλισμένου πράσινου

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-37883358838462840972007-03-24T11:17:00.000+02:002007-03-24T11:19:07.310+02:00

Ακροβατεί.Αρχίζοντας το νούμερο τουπίστευε θα κρατήσει λιγότερο.Απομακρύνθηκε άθελα του. Τώρα ένα τράβηγμα ψηλά στο γοφό. ‘Οσο να πεις, κουράστηκε. ‘Ενα μισοτελειωμένο κουλούριδίπλα στο ανοιγμένο βαλιτσάκι με τα καλλυντικά του. Πάντως δεν ξαναγυρίζει. Ας συντριβεί σαν βέλοςστο χαρτάκι με την πατημένη τσίχλα.Το αγοραίο δεν ήταν στη ζωή αφεντικό; Tο ύψος υφαίνει το δικό του δίχτυ.Το λάθος,

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-46642800405759421012007-03-24T11:15:00.000+02:002007-03-24T11:17:26.248+02:00

Στον αέρα τα λόγια σημάδευαν τις στιγμές κι ας φαίνονταν όλα ασάλευτα ανάμεσα μας.Δε ξέραμε πως να περάσουμε το βράδυποιόν να πάρουμε μαζί μας να μοιραστεί την άμοιρη φιλία μας.‘Ωσπου έγινε και ήρθαμε στα λόγια.Καλύτερα να μην άνοιγα το στόμα μου, θα έλεγες άλλοτε.Με τα δόντια γυμνάκαι την καλή μας τύχη σαν πληγήνα μας θυμίζει πως δε γίνεται –κι όμως-να μείνουμε φίλοι για πάντα.

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-60992092424400010162007-03-24T11:13:00.000+02:002007-03-24T11:15:15.981+02:00

Η φωτογραφία δεν έδειξε τίποτα καινούργιο. Επιβεβαίωσε τις υποψίες και μας έφερε πιο κοντά. Δε την αφήναμε από τα χέρια μαςσαν της παρτίδας το καλύτερο χαρτί. Κουμπωμένοι στα ρούχα μαςμια δοκιμασμένη παρέα. ‘Οποιος λύνει πρώτος τη σιωπήχάνει το στοίχημα.΄Οποιος βάλει πρώτος τα κλάματαγίνεται ο καλύτερός μας φίλος.‘Οσο παραστέκει το σώμα γέρνουμε μ΄ ευλάβεια στο θαύμα της απεικόνισής του.Ευάλωτοι

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-22203297372193704462007-03-24T11:10:00.000+02:002007-03-24T11:12:16.956+02:00

Η αρρώστια βολεύτηκε καλύτερα. Το σεντόνι τραβήχτηκε ψηλά να τη σκεπάσεισβήνοντας ο στεναγμός συσκότισε.Οι επισκέπτες τινάχτηκαν μπροστά προφέροντας ο καθέναςτα λόγια του έργου που όφειλε να αποστηθίσει. Η νοσοκόμα άναψε με επιτυχία το φακό της έφερε τη σφυρίχτρα στο στόμα της. Ο άρρωστος σκέφτηκε να χειροκροτήσει. Προτίμησε να κλείσει τα μάτια να τα ανοίξει για πάντα. Το αδιάφορο τοπίο της

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-72406796692340637322007-03-24T11:04:00.000+02:002007-03-24T11:09:35.743+02:00

Στην αρχή κυριαρχούσε η δυσάρεστη αίσθηση του καναπέ. ‘Ομως αργά ή γρήγοραόλοι μαθαίνουν την προπαίδεια τις υποχρεώσεις τους στο κοινωνικό σύνολο. Η υποταγή είναι ατυχής λέξη,όχι για την ανελευθερία τηςαλλά για την ελάχιστη διαδρομή που υπόσχεται. Ανάμεσα στα φιλικά πρόσωπα του Σαββατόβραδουεκείνος ύφαινε ηδονικά στο μυαλό του την καταλυτική συνομωσίατην αποτυχία της συνεύρεσης. Την επόμενη

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-34770072798509206072007-03-24T10:45:00.000+02:002007-03-24T10:46:44.767+02:00

Λυπήσου με κίτρινο ταξί. Μη γυροφέρνεις άλλο την πλατεία. Μας πήραν είδησηβγαίνουν από τα μαγαζιάόσοι δε μ΄ αφήνουν να ξεγλιστρήσωαπό την περιπέτεια που με φίλησε στο στόμα. Με θυμήθηκε ύστερα από δεκαεπτά χρόνιαένα σάρκινο λουλούδι σε σελίδες τυλιγμένο. Και όπως βγήκα στο κατόπι τουαντίκρυσα ανθρώπους να ψάχνουν ό,τι φοβήθηκα πως είχα ολότελα χαμένο. Με χάρτες στα αδηφάγα χέρια

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-73049510832953870942007-03-24T10:36:00.000+02:002007-03-24T10:44:27.208+02:00

‘Εφτασε μέχρι το παράθυρο και σώθηκε. Η θέα τού έστρωσε τα μαλλιάτον καθυσήχασε με τον διάστικτο κυματισμό του ουρανούφίλησε τα μάτια του με τ’ ανάγλυφα φώτα του δρόμουκαι σφράγισε τα χείλη του με αλλόφρονη ευθυβολία. ΄Εχοντας κερδίσει το απλανές πεδίο του γλίστρησε στο λαιμό τουέφτασε στους ώμους του κι ας φάνταζαν απρόσιτοι. Πάλευε να φτάσει λίγο πιο κάτω βαθιά στην καρδιάστο τυφλό του κέντρο

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-61529826673596179822007-03-24T10:32:00.000+02:002007-03-24T10:35:02.541+02:00

Να μιλήσουμε αφού βάλουμε κάτω τις σημειώσεις μας και μελετήσουμε τα εικοσιοκτώ περιστατικά -είχαμε συμφωνήσει στον αριθμό-που παίδεψαν και τους δύο.Ν’ απαιτήσουμε χειρονομίεςμόνο τις γενναιόδωρες, Να είμαστε φειδωλοί σ’ αχαριστίες φτηνά αγορασμένες.Ποιός σου είπε πως είναι εύκολο να μείνουμε έξω από μαςμέσα από σένα και από μένα; Επιτέλους ν΄ αρνηθούμε όσα ξέρει ό ένας για τον άλλον.Να γίνω η

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-52403960896203839342007-03-24T10:29:00.000+02:002007-03-24T10:31:23.454+02:00

Σκοτάδι στην απόδοση προσφέρεται της τελευτής ανεμπόδισταΚλωτσάει να σηκώσει κουρνιαχτό ή ένα ντουπ από τα σανίδια Σαν σφυρί, μισοτελειωμένο κάρφωμαΤο αίνιγμα κατηφορίζει στη λύση ασυγκράτητοΑπό πάνω πάνφωτοςΣτη μέση, ήξερα πως δε γινόταν να μη φύγω κάποτεΚαι τώρα, όποιος είσαι και με μαυρίζειςΔε με γέλασες ‘Εχω όσες εικόνες έφτασαν να πολεμήσουν Στο πλευρό δεν έχει θεριόΟύτε φόβο το

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-40690972839483191042007-03-24T10:26:00.000+02:002007-03-24T10:28:23.511+02:00

Βρέθηκα στο κενό και βρόντηξα στο σκοτεινό χωράφιερχόμενος από το αντίθετο ρεύμα. Τριμμένη ζάχαρη το γυαλί στο στόμα μουκι η υπομονή παρέα με τον πανικό μου.Τα φώτα των διερχομένων τροχοφόρων δεν παραβίασαν την αρχή της μοιραίας γνωριμίας.Αποφάσισα να πεθάνω αργά με τα τραύματα να απλώνονταισαν χαλασμένες τροφές.‘Εμοιαζα με ανέκδοτο ξεφτισμένο από την πολυχρησία και γι αυτό υπόγεια δραστικό κι

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-20826408863756602092007-03-24T10:22:00.000+02:002007-03-24T10:24:58.481+02:00

΄Ερχομαι από το διπλανό διαμέρισμα μ΄ ασήμαντη πρόφαση και σημαντική αποστολή να διηγηθώ την ιστορία της πεντάμορφης που τη κουρέψανε για ν΄ απαρνηθεί την αγάπη και έγινε άλληκαι παντρεύτηκε κι έζησε με σιωπηλό άντρα σε σπίτι με ζοφερό κήπο δίχως χυμούς κι εκεί γέννησε κι είπε θα πεθάνει άμα δε γυρίσουν τα χρόνια πίσωνα θυμηθεί πως είναι ν΄ ακούς το βελόνι και το φτερόζωντανεύοντας στο σκαμνί

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-72908125492514075682007-03-24T10:17:00.000+02:002007-03-24T10:22:17.603+02:00

Το βιβλίο στα χέρια σας περιγράφει ό,τι δεν πρόλαβε να ειπωθεί στη συνάντηση μιας Τρίτης λίγα λεπτά πριν τις οχτώ το βράδυόταν ο ήρωας χωρίς να ξέρει πως έπαιζε στο έργο του ανθρώπουπου τον ερωτεύτηκε γύρισε την πλάτη του στην τέχνη και χάθηκε με χάρη ερωτικού αντικειμένουέχοντας αποκτήσειμοιραίο εκτόπισμα σ ‘ ένα σύμπαν που εξακολουθεί να μην τον αφοράσ΄ όσες σελίδες κι αν εκτείνεται.Η

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-35585542084336115902007-03-23T23:19:00.000+02:002007-03-23T23:25:13.572+02:00

Ο σταθμός που περνώ τη ζωή μουμεγαλώνει από την ανάποδη.Ενώ φτιάχτηκε να εξυπηρετεί χιλιάδες ανθρώπουςστα μεσοδιαστήματα των μετακινήσεων τουςέφτασε ύστερα από εξαντλητική άσκησηνα γίνει το εργαστήριο μου.Δίχως να μετακινούμαιή να επιβιβάζομαιεξοικονομώ το χρόνο των επιβατώνπριν φτάσουν σε σημαντικούςή αδιάφορους προορισμούς.Ο ενδιάμεσος χρόνος που κλέβω από αυτούςδουλεύει

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-56306503102301942372007-03-23T23:11:00.001+02:002007-03-23T23:18:41.239+02:00

Τα φώτα αναβοσβήνουν στη ζωή κατά μήκος.Ερήμην οι δρόμοι οδηγούν σε λιμάνια κι άλλα σημεία εξόδου. Στα τελωνεία, στρατιές αφήνουν τις αποσκευές τουςδηλώνουν την τελευταία τους επιθυμία πριν επιβιβαστούν.Οι κερδισμένοι παρελαύνουν αμίλητοι με το φορτίο της ελπίδας σβηστό.Τα φώτα, τελευταίο προσκλητήριο κρατάνε όσο ένας αποχαιρετισμόςη λύση ενός

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-22841845516463358792007-03-23T22:39:00.000+02:002007-03-23T23:10:06.954+02:00

Στο δρόμο με τα κλειστά μαγαζιάστην κουζίνα με τα ανυπόμονα εργαλείαστις σκιές της ντουλάπας σουστο όχημα που υπηρετείςσ’ ακολουθούνάνθρωποι αποφασισμένοινα σε αγνοήσουν.Κι όσοι γνωρίζουνπόσο δε θέλεις να τους μοιάσειςολοένα ανατρέχουνσε τυχαία επεισόδια με πρωταγωνιστή εσέναόταν απαντάς στο τηλέφωνοή όταν διαλέγεις το φτηνότερο προιόν από το ράφι.Οι λιγοστές λεπτομέρειες απόκλισηςανάμεσα στη

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-73349870390601265232007-03-23T16:52:00.000+02:002007-03-23T16:55:45.779+02:00

Γονάτισε μπροστά στο θάμνοαπλώνοντας τα λιγοστά του σύνεργα.Το εύφλεκτο υγρό αναταράχτηκε στο δοχείο.Κατάπιε το σάλιο τουψηλάφησε τον κόμπο της στεναχώριας του. ’Ενας χάρτης απλωμένος σε μια άγρια τούφα γης.ένα οικόπεδο καταπατημένο από μια αύρα ερημιάς. Το φως μεσουρανούσε τον βύθιζε στο αργόσυρτο εργόχειρo των κινήσεων του.Ευωδιά ξερόχορτου πλανεύει την τελευταία του σκέψηνομοταγής στο

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7209785562526885379.post-77572922072358810762007-03-23T16:25:00.000+02:002007-03-23T16:46:51.406+02:00

«Τη μακρινή βόλτα, για να δούμε τον ολόφωτο πύργομε την κεραία αναμετάδοσης και μετά κατηφορίζουμε στην παραλία»συλλαμβάνω τον ελπιδοφόρο εραστή ν’ αποτείνεταιστο ξανθό κεφάλι πρόθυμα γερμένο στο στήθος του.Το σφρίγος λιμνάζει στο δέρμαπέρα από τα εφήμερα εμπόδια της ηλικίαςτης κοινωνικής ορμής.Ατρόμητα χάδιαπεινασμένα φιλιάγόνατα που γαβγίζουν.Δεν προλαβαίνω να

Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα.http://www.blogger.com/profile/03531540807787257122noreply@blogger.com