28.

΄Ερχομαι από το διπλανό διαμέρισμα μ΄ ασήμαντη πρόφαση
και σημαντική αποστολή να διηγηθώ
την ιστορία της πεντάμορφης που τη κουρέψανε
για ν΄ απαρνηθεί την αγάπη και έγινε άλλη
και παντρεύτηκε
κι έζησε με σιωπηλό άντρα
σε σπίτι με ζοφερό κήπο δίχως χυμούς
κι εκεί γέννησε
κι είπε θα πεθάνει άμα δε γυρίσουν τα χρόνια πίσω
να θυμηθεί πως είναι ν΄ ακούς το βελόνι και το φτερό
ζωντανεύοντας στο σκαμνί ενός παιδικού μυαλού.
Για σένα που ακούω πίσω από τον τοίχο να κλωτσάς τα έπιπλα
προλαβαίνεις να πιάσεις του τέλους την άκρη
κι εγώ το ψαλίδι που κρύβεις στο συρτάρι, μακρυμαλλούσα.