34.

«Τη μακρινή βόλτα, για να δούμε τον ολόφωτο πύργο
με την κεραία αναμετάδοσης και μετά κατηφορίζουμε στην παραλία»
συλλαμβάνω τον ελπιδοφόρο εραστή ν’ αποτείνεται
στο ξανθό κεφάλι πρόθυμα γερμένο στο στήθος του.
Το σφρίγος λιμνάζει στο δέρμα
πέρα από τα εφήμερα εμπόδια της ηλικίας
της κοινωνικής ορμής.
Ατρόμητα χάδια
πεινασμένα φιλιά
γόνατα που γαβγίζουν.
Δεν προλαβαίνω να καταγράφω τις παραβάσεις
να εντοπίζω τους δράστες ζευγαρωμένους
να οδηγώ κοπαδιαστά τις εικόνες τους στα ιδιαίτερά μου.
Γυρνώντας κατάκοπος τις νύχτες
ανασκαλεύω την ξεδιαντροπιά
φανερώνω τις αρετές της στα σκοτεινά.